Budaya.

Rajapatni.com: ŚŪRABHAYA – Sejatine wong Jawa iku ora merga saka busana kan lencana ning saka rasa sing adhedhasar saka karsa lan sarujuk karo tutur.

Ukara kasebut ngemot piwulang luhur ngenani hakekat sejatine wong Jawa (kejawen/kamanungsan) sing luwih ngutamakake batiniah, watak, lan tumindak tinimbang mung wujud fisik utawa sandhangan.

Yen diartikake lan dibedhah siji-siji:

• “ORA merga saka busana lan lencana”: Kamanungsan utawa “kejawaan” sawijining wong iku ora bisa diukur mung saka apa sing dianggo (sandhangan adat, blangkon, keris) utawa pangkat, derajat, lan simbol-simbol kadonyan (lencana).

• “Ning saka rasa sing adhedhasar saka karsa”: Nanging lair saka rasa pangrasa (empati, eling, lan kawicaksanan) sing sumbere saka karsa (niat utawa kepinginan luhur sing suci).

• “lan sarujuk karo tutur”: Lan kabeh mau kudu gathuk utawa selaras karo tutur (ucapan lan pitutur bener). Tegese, apa sing ana ing njero ati, sing dipikirake, lan sing diucapake iku kudu padha (konsisten/jujur).

Intine:

Dadi wong Jawa sing sejati iku ateges dadi manungsa sing utamane ing budi pekerti. Ora mung pamer njaba (kulit), nanging nguri-uri ati sing resik, niat sing apik, lan omongan sing bisa dipercaya. Iki selaras karo paribasan “Ajining diri dumunung ing lathi, ajining raga dumunung ing busana,” nanging ing kene ditegaske maneh yen nilai sing paling dhuwur tetep dumunung ing rasa lan jiwane. (PAR/nng)